ساز و کار اختیار معامله


دکتر احمد یزدان پناه
اقتصاددان و استاد دانشگاه

وکالت فروش ملک

اعطای وکالت در فروش ملک یا وکالت در مقام بیع به معنای تفویض نیابت و اختیارات لازم جهت انتقال مالکیت اموال موکل توسط وکیل و انجام تشریفات قانونی ثبت این انتقال است. وکالت در فروش ملک معمولا در دفاتر اسناد رسمی و با تنظیم وکالت نامه رسمی اعطا می شود.

مورد اعطای وکالت در فروش ملک

جهات متعددی وجود دارد که منجر به اعطای وکالت در فروش ملک می شوند. اهم این موارد به شرح ذیل است:
1-در صورتی که مالک به دلیل احتیاج به ثمن، قصد فروش فوری ملک خود را داشته باشد می تواند از طریق اعطای وکالت در فروش، بیع را به صورت قطعی منعقد نموده و اقدامات مربوط به تنظیم سند رسمی را به خریدار واگذار نماید.
2-معمولا پروسه انتقال سند رسمی طولانی و زمان بر است و همین موضوع، یکی از انگیزه های اعطای وکالت در فروش ملک است.
3-چنانچه ملک موضوع قرارداد در رهن بوده و مالک بخواهد پیش از فک رهن، ملک را منتقل نماید، تنظیم اسناد رسمی انتقال مالکیت با مانع قانونی مواجه می شود. در چنین مواردی مالک با تفویض وکالت در مقام بیع ، اختیار انجام تشریفات انتقال قطعی را به خریدار واگذار می نماید. در صورتی که چنین اختیاری به خریدار اعطا نشده باشد و ملک نیز در زمان معهود آزاد نشود، خریدار ناچار به طرح دعاوی الزام به فک رهن و الزام به تنظیم سند رسمی انتقال مالکیت خواهد بود.
4-در صورتی که ملک فاقد سابقه ثبتی بوده و سند رسمی نداشته باشد.
5-اگر سند رسمی ملک مفقود شده باشد.
6-اگر به دلایلی مثل فقدان پایان کار، تقسیم نامه یا صورت مجلس تفکیکی، صدور سند رسمی برای ملک میسر نباشد. در چنین مواردی اگر خریدار فاقد اختیارات لازم جهت پیگیری امور باشد، می تواند نسبت به طرح دعاوی الزام به اخذ پایان کار، الزام به ثبت رسمی تقسیم نامه و الزام به اخذ صورت مجلس تفکیکی اقدام نماید.
7-اگر انتقال رسمی ملک به دلیل عدم پرداخت جریمه های شهرداری ممکن نباشد، وکالت در مقام بیع این اختیار را به خریدار می دهد تا با پرداخت جریمه یا اعتراض به آن در کمیسیون ماده 77 شهرداری ، نسبت به انتقال رسمی ملک اقدامات لازمه را به عمل آورد.

اختیارات وکیل در فروش ملک

حدود اختیارات وکیل در فروش، تابع مفاد وکالتنامه است و اعمال وکیل خارج از حدود اذن، منوط به تنفیذ اقدامات از جانب موکل می باشد.

امکان انعقاد معامله با خود از جانب وکیل در فروش

در وکالت در مقام بیع، معمولا خریدار به عنوان وکیل تعیین شده و اقدامات لازم جهت انتقال رسمی را به عمل می آورد؛ اما ممکن است شخصی که وکیل در فروش ملک شده شخصی غیر از خریدار باشد. در چنین مواردی اگر وکیل در فروش، ملک را به خودش منتقل نماید، معامله با خود واقع شده است.
اعتبار معامله با خود در فقه امامیه و قانون مدنی محل اختلاف است. مطابق نظر مشهور در فقه امامیه، معامله با خود اصولا صحیح نیست و برای صحت چنین معامله ای اذن موکل لازم است.
از قانون مدنی چنین بر می آید ساز و کار اختیار معامله که معامله با خود اصولا معتبر شناخته می شود مگر آنکه قانونا ممنوع یا منوط به رعایت شرایطی اعلام شده باشد. همچنین در عقودی که شخصیت طرف علت عمده عقد نباشد، مثل بیع، معامله با خود بلا اشکال است. به طور کلی می توان گفت از منظر قانون مدنی، معامله با خود در امور مالی اصولا معتبر و در امور غیرمالی اصولا ممنوع است.
در عمل، اغلب دفاتر اسناد رسمی، اذن صریح موکل را برای انعقاد معامله با خود ضروری می دانند.

تعیین ثمن در صورت اعطای وکالت در فروش ملک

در صورتی که موکل ضمن وکالتنامه، ثمن مدنظر خود را نیز تعیین کرده باشد، وکیل حق ندارد ملک را به کمتر از آن مبلغ بفروشد. اگر ملک به قیمتی بالاتر از قیمت مدنظر موکل به فروش برسد، ما به التفاوت متعلق به موکل است و وکیل حق تصرف در آن را ندارد.
اگر وکالتنامه در مورد ثمن ساکت باشد، وکیل موظف است در تعیین ثمن، غبطه و مصلحت موکل را رعایت نماید.

موارد انحلال وکالت در فروش ملک

وکالت در فروش ملک به اسباب ذیل منحل می شود:

• استعفای وکیل
• عزل موکل
• فوت و حجر هر یک از وکیل و موکل
• اقاله
• انقضای مدت
• ورشکستگی موکل
• از بین رفتن موضوع وکالت.

مزایای قراردادهای اختیار معامله چیست؟

گیتی آنلاین - از آمار رشد صنعت اختیار معامله ها در بورس های جهانی، می توان نتیجه گرفت که معاملات اختیار معامله مزایا و جذابیت بالایی داشته و بر زندگی مردم اثر گذاری مثبت دارند.


سابقه معامله قراردادهای اختیار معامله ( options ) به سال ۱۹۷۳ (یعنی ۴۴ سال قبل) بر می­ گردد. در دهه های اخیر طبق آمار «شورای صنعت اختیار معامله­ ها» ( OIC ) حجم کل قراردادهای اختیار معامله در بورس­ های ایالات متحده در ۱۹۵۹ حدود ۵۰۷ میلیون بوده است. تا ۲۰۰۷ این رقم رشد چشم گیری نموده و از ساز و کار اختیار معامله ۳ میلیارد قرارداد فراتر رفته است. در سطح جهانی تعداد قراردادهای آتی و اختیار معامله شده در بورس­ ها در سال ۲۰۱۵ به ۷۸/۲۴ میلیارد قرارداد رسید که نسبت به سال ۲۰۱۴ رشدی معادل ۵/۱۳ درصد داشته است لذا صنعت مزبور بالاترین نرخ رشد را از ۲۰۱۰ تجربه کرده است. در منطقه آسیا- پاسیفیک رشد مزبور بیشترین بوده یعنی به ۷/۳۳ درصد رسیده و تعداد قراردادهای آتی و اختیار معامله شده در بورس ­ها آن منطقه ۷/۹ میلیارد قرارداد بوده است.

از ارائه آمار رشد این صنعت و بازار در مقدمه بالا، می توان نتیجه گرفت که معاملات اختیار معامله مزایا و جذابیت بالایی دارند و بر زندگی مردم اثر گذاری مثبت دارند که چنین رشدی را بخصوص در آسیا پاسیفیک تجربه کرده ­اند. اما چرا این ابزار معاملاتی این چنین مقبولیت عام پیدا کرده است؟ هر چند می­دانیم ریسک­ های آن حکم می­کند که این قراردادها فقط برای معامله­ گران مطلع و آگاه مفید فایده باشند؛ اما به راستی مهمترین مزیت­ های قراردادهای اختیار کدام اند؟

دکتر احمد یزدان پناه
اقتصاددان و استاد دانشگاه

مزایای قراردادهای اختیار معامله

گرچه بیش از ۴۰ سال از معرفی آنها می­ گذرد ولی گویا توجه به شایستگی آنها همین چند سال شروع شده است. برخی از سرمایه­ گذاران از انجام معاملات اختیار معامله ­ها ( options ) سرپیچی می­ کنند چرا که بر این باورند آن قراردادها پیچیدگی­ های خاص خود را دارند و لذا شناخت و فهم و درک درست آنها مشکل است. برخی از سرمایه­ گذاران تجربه تلخی از اولین تجارت خود از تجارت آنها دارند، زیرا نه خود آنها و نه کارگزار آن ها اموزش علمی و عملی مناسبی را در چگونگی بکارگیری آن ابزارها ندیده ­اند. بکارگیری نامناسب و نادرست از قراردادهای اختیار معامله، مثل هر ابزار قدرتمند دیگری، میتواند به مشکلات عدیده­ ای منجر شوند.

باید گفت که واژه «ریسکی» ( risky ) و یا «خطرناک» ( dangerous ) که به ناحق به این قراردادها توسط برخی رسانه های مالی در دنیا سنجاق شده است، اجازه نمی ­دهند مزایای آن از پشت ابرها تیره نمایان شوند. لذا این امر برای سرمایه ­گذاران بخصوص منفرد از اهمیت خاصی برخوردار است که قبل از هر گونه تصمیمی درباره ارزش قرارداد اختیار معامله به هر دو روی سکه دقیق شوند.

مزایای کاربرد قراردادهای اختیار معامله می توان در چهار دسته (بدون ترتیب اهمیت) خلاصه نمود. آنها کارایی و کارآمدی هزینه ­ها ( cost efficiency ) را افزایش می­ دهند، می­توانند ریسک کمتری نسبت به «سهام» داشته باشند؛ معاملات آن ها درصد بازده بالقوه بالاتری بدست می­ دهند و سرانجام آنها تعداد متنوعی از استراتژی­ های معاملاتی را ارائه می ­کنند. پس از توجه به شرح بسیار مختصری که برای هر کدام آنها داده خواهد شد، اگر ارزیابی مجددی درباره قرادادهای اختیار معامله داشته باشید. از فرصت ­های پیش رو در بورس­ های کشور بیشتر و بهتر استفاده خواهید برد.

  1. کارآیی هزینه­ای

قراردادهای اختیار معامله در کاربرد اهرم­ های مالی ( Leveraging ) با قدرت عمل می­کنند بطور دقیق­ تر، یک سرمایه­ گذار می­تواند به کمک اختیار معامله­ ها وضعیت یا موفقیت معاملاتی خاصی را در مورد سهام بخود بگیرد که در مقایسه با وضعیت مشابه آن درباره سهام (خرید یا فروش) بدون کمک اختیار معامله، هزینه­ های بزرگی را متحمل نشود. برای مثال، برای خرید ۲۰۰ سهم ۸۰ دلاری، یک سرمایه ­گذار می­باید ۱۶۰۰۰ دلار هزینه کند. در حالی­که اگر آن سرمایه­ گذار یا خریدار آن سهام اقدام به خرید دو قرارداد اختیار خرید ( call options ) به ۲۰ دلار می ­نمود. (هر قرارداد شامل ۱۰۰ سهم است)، کل هزینه­ هایی که او می ­بایست بپردازد ۴۰۰۰ دلار می­ شد. (۲۰ دلار قیمت هر قرارداد در بازار ×۱۰۰ سهم × ۲ قرارداد). در این گزینه سرمایه­ گذار مزبور ۱۲۰۰۰ دلار از سرمایه خود را در اختیار دارد تا به صلاح خود صرف گزینه­ های دیگر نماید. واضح است کار «به همین سادگی» نیست، سرمایه گذار مزبور مجبور است قرارداد اختیار خرید مناسب و درستی را خریداری نماید که بتواند با وضعیت یا موقعیت آن سهم بخوبی برابری کند. گرچه، این استراتژی (که بدان " جایگزینی سهام " می­گویند) تنها گزینه قابل قبول نیست ولی روشی عملی و مفید و از نظر هزینه­ ها کارآمد است.

مثال، فرض کنید شما تمایل به خرید سهام شرکت «آتیه» نموده­ اید، زیرا فکر می­کنید در چند ماه آینده سهام مزبور ترقی خواهند نمود. شما می­خواهید ۲۰۰ سهم آن شرکت را که هر سهم ۱۳۱ دلار معامله می­شود، خریداری نمایید، این سرمایه­ گذاری یا خرید برای شما در کل ۲۶۲۰۰ دلار هزینه در بردارد. به جای آنکه آن همه پول را درگیر کنید، شما می ­توانید به بازار قراردادهای اختیار معامله در بازار سهام یا بورس کالا مراجعه کرده و اختیار معامله مناسبی را که بسیار به آن سهام هم تراز هستند انتخاب کنید و یک قرارداد اختیار خرید ( call option ) برای چند ماه آینده با قیمت توافقی یا قیمت اعمال ۱۰۰ دلار به مبلغ ۳۱ دلار خریداری کنید. برای کسب یک وضعیت یا موقعیت معادل اندازه ۲۰۰ سهم که در بالا اشاره شد، شما به دو قرارداد نیاز دارید. این امر کل سرمایه­ گذاری شما را به ۶۸۰۰ دلار می­ رساند. (۳۴ دلار قیمت آن قرارداد در بورس × ۱۰۰ سهم × ۲ قرارداد) که با حجم سرمایه ­گذاری قبلی بر روی همین تعداد از آن سهام که ۲۶۸۰۰ بود کلی تفاوت دارد. این تفاوت را می توانید در حساب خود بخوابانید و سود سپرده آنرا بگیرید و یا به شکار فرصت­ها سرمایه­ گذاری در دارایی­های دیگری (مثل مشتقه ­های کالایی) تا بدین وسیله سبد دارایی­ های (پرتفوی) خود را متنوع تر ساخته و ریسک سرمایه ­گذاری ­های خود را کاهش دهید (به همبستگی آماری بین کالاها و سهام در پرتفوی خود توجه داشته باشید که منفی­ اند، یعنی در صورت کاهش قیمت یک قلم افزایش قیمت در دیگری حافظ منافع ما می­شود!).

با توجه به طولانی شدن بحث، اجازه دهید ۳ مزیت دیگر اختیار معامله را در یادداشت بعدی مطرح کنیم.

بازار ساز خودکار چیست؟ AMM

بازار ساز خودکار چیست؟ AMM

از زمان پیدایش فناوری بیت کوین و تکنولوژی منحصر به فرد بلاک چین، پروژه های بسیار کاربردی و جالبی در این عرصه به وجود آمد که یکی از آن ها بازارساز خودکار یا به اختصار AMM، می باشد. بازار ساز خودکار یا (Automated market maker)، بخشی از اکوسیستم مالی غیرمتمرکز (DeFi) به شمار می رود که دیدگاه جدیدی را به سرمایه گذاران و معامله گران اعطا می کند. بازار سازان خودکار به جای ارائه بازار سنتی خریداران و فروشندگان، امکان داد و ستد دارایی های دیجیتال را به روشی بدون مجوز و خودکار با استفاده از استخرهای نقدینگی می دهند. اگر شما نیز در مورد AMM ها کنجکاو هستید و می خواهید بدانید که چگونه می توان به وسیله آن ها سرمایه گذاری بهتری داشته باشید، با ما تا پایان این مقاله همراه باشید.

بازارساز خودکار چیست؟

بازارساز خودکار چیست

پیش از هر چیزی باید بگوییم سازندگان بازار خودکار(AMM)، یک پیشرفت جدید و هیجان انگیز در ساز و کار اختیار معامله صنعت مالی غیرمتمرکز هستند. بازارساز خودکار ابزاری است که برای تامین نقدینگی در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و تعیین قیمت برای معامله رمز ارز ها در صرافی های غیر متمرکز استفاده می‌ شود. درواقع این پروتکل را می توان همانند رباتی تصور کرد که با بهره مندی از استخر های نقدینگی، تجارتی خودکار را به معامله گران ارائه می دهد. در این فرآیند استخرهای نقدینگی به عنوان جایگزینی برای بازارهای سنتی خریدار و فروشنده مورد استفاده قرار گرفته و تجارتی آسان تر را به مشتریان خود ارائه می دهند. اگر بخواهیم بازارساز خودکار را به زبان ساده تر توضیح دهیم، فرآیندی است که در صرافی غیر متمرکزDEX)) مورد استفاده قرار می گیرد تا به واسطه یک فرمول ریاضی خاص، قیمت‌ گذاری دارایی ‌ها انجام شود. درواقع با استفاده از این پروتکل، قیمت گذاری دارایی های دیجیتالی در صرافی های غیر متمرکز به جای استفاده از یک دفتر سفارش مشخص مانند صرافی ‌های سنتی، از یک الگوریتم ریاضی استفاده می کند. فرمول AMM، در صرافی های گوناگون می تواند متفاوت باشد، اما نحوه کار این فرمول برای تمامی صرافی های غیر متمرکز مشابه عمل کرده و در نهایت به قیمت گذاری دارایی های دیجیتالی منجر می شود.

بازارساز خودکار چگونه کار می کند؟

بازارساز خودکار یکی از محبوب ترین پروتکل های DeFi، است که همیشه گزینه ای برای معامله در اختیار کاربران قرار می دهد. این نوع فرآیند کاملا سیستم سنتی خرید و فروش را نقض می کند و سیستمی غیر متمرکز تر را ارائه می دهد. به این شکل که شما برای تجارت با بازارساز خودکار نیاز به تریدر از سوی دیگر نداشته و تنها با قرارداد های هوشمند در ارتباط هستید. این قرارداد های هوشمند عضو اصلی اکوسیستم بازار ساز خودکار هستند و تمرکززدارایی در این پروتکل را محقق می سازند. درواقع شما برای عقد یک قرارداد در بازار ساز خودکار، نیازی به یک دفتر سفارشات نداشته و این امر کاملا به طور خودکار انجام می شود. بیایید برای واضح شدن این مسئله مثالی را در نظر بگیریم، در حالت عادی برای تجارت در بازار سنتی، نیاز به یک دفتر سفارشات مانند صرافی های متمرکز و طرفین خریدار است. اما برای خرید ارز دیجیتال در بازارساز خودکار و صرافی های غیر متمرکز نیازی به خریدار یا فروشنده نیست و شما می توانید از طریق قرارداد های هوشمند که از قبل برای این کار کدنویسی شده اند، اقدام به خرید ارز دیجیتال کنید. البته این فرآیندی است که در صرافی های غیر متمرکز مانند بایننس، کوین بیس، یونی سواپ و غیره به کار گرفته می شود و خود یک صرافی مجزا نیست. درواقع بازارساز خودکار مانند یک ربات تریدر کار می کند. از آنجاکه هیچ دفتر سفارشی برای این پروتکل وجود ندارد، هیچ سفارشی نیز در این نوع بازار وجود نداشته و قیمت رمز ارز ها توسط فرمول ریاضی تعیین می گردد. البته لازم به ذکر است با آنکه در بازار ساز خودکار نیازی به وجود طرف معامله نداریم، اما با این حال همچنان نیازمند کسی هستیم که بازارسازی کند. به این معنی که نقدینگی در قرارداد هوشمند باید توسط کاربرانی ارائه شود که آن‌ ها را تامین‌ کنندگان نقدینگی (LP) می ‌نامیم.

مفهوم استخر نقدینگی

استخر نقدینگی به فضایی اختصاصی گفته می شود که انبوهی از وجوه در آن ذخیره شده تا تریدر ها بتوانند از آن ها برای عقد معاملات خود استفاده کنند. اگر بخواهیم مثالی نزدیک به مفهوم استخر نقدینگی بیاوریم، همانند ذخایر بانکی هستند که برای گردش پول در جامعه و معامله مورد استفاده قرار می گیرند. این فضا را با نام های استخر نقدینگی و یا استخر لیکوییدی می شناسند که خود مردم نقش اصلی تامین نقدینگی را بازی کرده و به عنوان تامین کنندگان نقدینگی تعیین می شوند. همچنین به افرادی که وظیفه تامین کردن نقدینگی استخر های نقدینگی را دارند، LP گفته می شود. درواقع LP ها بازیگر اصلی استخر های نقدینگی هستند، این افراد در برابر افزایش نقدینگی و ارتقاء پروتکل، کارمزد دریافت می کنند. البته لازم به ذکر است نحوه دریافت کارمزد و مقدار آن بستگی به صرافی مورد نظر و استخر نقدینگی آن دارد. برای مثال در صرافی یونی سواپ تامین ‌کنندگان نقدینگی باید معادل دو توکن ( 50 درصد ETH و 50 درصد DAI ) به استخر ETH/DAI واریز کنند.
اگر شخصی تمایل به بازارسازی در این نوع استخر ها داشته باشد، تنها کافیست کارمزد تعیین شده برای این کار از سوی صرافی مورد نظر را پرداخت کرده و به عنوان تامین کننده نقدینگی در استخر شروع به فعالیت کند.

نقش بازارساز خودکار در صرافی های غیر متمرکز

نقش بازارساز خودکار در صرافی های غیر متمرکز

همانطور که در قسمت های قبلی نیز ذکر شد، بازارساز های خودکار برای عملکرد صحیح نیاز به نقدینگی دارند. زیرا در صرافی های غیر متمرکز یک دفتر کل وجود نداشته و هیچ خریدار و فروشنده ای نیز وجود ندارد که مبادلات انجام شوند. در نتیجه چطور به سمر رساندن یک معامله امکان پذیر می شود؟ در واقع اینجاست که نقش استخر های نقدینگی مشخص می شود. درواقع AMM ها با ایجاد استخرهای نقدینگی گزینه جدیدی را در اختیار معامله گران قرار داده اند. این استخر ها ارائه دهندگان نقدینگی(LP) را تشویق می کنند تا دارایی های بیشتری را در استخر نقدینگی قرار دهند. هر چه تعداد دارایی های موجود در یک استخر بیشتر باشد، این امکان برای صرافی مورد نظر فراهم می شود تا از معاملات بزرگتری پشتیبانی کند. به همین ترتیب کاربران دیگر نیازی به تجارت بین خریداران وفروشندگان ندارند، بلکه کاری که کاربران انجام می دهند معامله در برابر استخر نقدینگی است. زمانی که کاربران در یک استخر نقدینگی مشارکت می‌ کنند، نقدینگی آن را افزایش می‌ دهند و معامله‌ گران را قادر می ‌سازد تا مبادلات بزرگ‌ تری را با قیمت بازار انجام دهند. همچنین باید گفت هرچه نقدینگی یک صرافی بالاتر باشد، به عنوان بهترین صرافی ارز دیجیتال انتخاب می شود. زیرا هرچه جذب نقدینگی در یک صرافی بیشتر باشد، امکان اسلیپج (Slipage) سفارشات با حجم بالا، کمتر می ‌شود. در ساز و کار اختیار معامله نهایت می توان گفت هر چه نقدینگی استخر یک صرافی بیشتر باشد رابطه مستقیم در محبوبیت و کاربرد بهتر آن دارد.

ویژگی های بازارساز خودکار

اگر بخواهیم از مزیت های اصلی یک بازارساز خودکار بگوییم، تمرکززدارایی هر چه بیشتر و ایجاد تغییر در روش های سنتی برای خرید و فروش، از بحث های اصلی بازارساز خودکار می باشد. AMM، یک سیستم کارآمد برای تجارتی خودکار در اختیار معامله گران گذاشته و فرصتی برای معامله آسان تر به سرمایه گذاران اعطا کرده. درواقع این بازار با استفاده از سیستمی ساده تر، جایگزین بازار های سنتی شده و از محبوبیت زیادی میان معامله گران در سراسر جهان برخوردار شده است. همچنین اصلی ترین ویژگی صرافی های غیر متمرکز، یعنی قیمت گذاری رمز ارز ها توسط بازارسازخودکار صورت می گیرد. برای مثال تصور کنید می خواهید به خرید بیت کوین یا خرید ارز دیجیتال اتریوم بپردازید. در این صورت به صراحت می بینید که قیمت کوین مورد نظر ممکن است با اختلاف کمی در صرافی های غیرمتمرکز ارائه شود. این امر به استخر نقدینگی و بازارسازخودکار صرافی بر می گردد که هر بازارساز با ارائه فرمولی متفاوت، از روش متفاوتی برای تعیین قیمت برخوردار می باشد. البته بازارسازخودکار ویژگی های کاربردی دیگری را نیز شامل می شود که در ادامه آن ها را نام برده ایم.

ایجاد فرصت برای اقشار مختلف

همانطور که در قسمت های قبلی گفته شد، صرافی ها و استخر های نقدینگی ارتباط مستقیم با یکدیگر دارند. همچنین برای پشتیبانی یک صرافی از معاملات با حجم بالا، نیاز به نقدینگی زیاد استخر های لیکوییدی است. به همین دلیل استخر های نقدینگی فرصتی برای تمام افراد از سراسر جهان ایجاد می کنند تا از راه تامین کنندگی نقدینگی این استخر ها به کسب درآمد و در عین حال مشارکت در پروتکل بپردازند. در نتیجه می توان گفت بازار ساز های خودکار حتی به کاربران عادی نیز فرصتی برای انجام دادن کاری بزرگ داده و به ایجاد مشارکت میان افراد مختلف می پردازند.

ایجاد نقدینگی بالا

اگر شما بخواهید در حالت عادی یک معامله نرمال با صرافی های متمرکز داشته باشید، این نوع صرافی ها شامل محدودیت بوده و می توان گفت از نقدینگی کم تر برخوردار هستند. در صورتی که صرافی های غیر متمرکز به واسطه بازار ساز های خودکار، حجم عظیمی از نقدینگی را تولید می کنند. زیرا در این نوع تجارت، نقدینگی توسط هر فرد معمولی که تمایل به این کار را داشته باشد تعمین می شود. در نتیجه اشتیاق دریافت کارمزد و سادگی این کار باعث می شود افراد بیشتری تمایل به افزایش نقدینگی صرافی داشته باشند.

ارائه تجارت غیر متمرکز

برای آنکه شما بتوانید از خدمات یک صرافی متمرکز استفاده کنید، باید مدارک شناسیایی مورد نیاز را ارائه داده و مراحلی را برای این کار طی کنید که تحت نظارت دولت انجام می شود. اما برای مشارکت در بازارساز های خودکار نیازی به احراز هویت، ثبت نام و یا ارائه مدارک شناسایی نیست. بلکه هر کاربر می تواند به راحتی و به صورت کاملا غیر متمرکز در این نوع بازار مشارکت داشته و از خدمات بسیار آن استفاده کند.

آینده بازارساز های خودکار

بازار ساز خودکار

AMM ها که برای اولین بار در سال 2018 توسعه یافتند، اکنون از اصلی ترین بخش های اکوسیستم DeFi به شمار می روند. اما این پروتکل نیز مانند سایر فرآیند های تکنولوژی، در حال توسعه است و در آینده ابزار های خودکار بیشتری به استخر های نقدینگی بازارسازان خودکار اضافه می گردد. در واقع می توان گفت بازار ساز های خودکار، چیزی فراتر از ارائه نقدینگی بیشتر بین توکن ها هستند. بلکه این پروتکل به تقویت بازار و افزایش امنیت آن نیز کمک می کند. همچنین بازارسازهای خودکار برای تسهیل تراکنش ها به طور کارآمدتر بر فناوری قرارداد های هوشمند تکیه می کنند که تاکنون در این زمینه از موفقیت چشمگیری برخوردار بوده اند.
با این تفاسیر مشهود است که در آینده، AMM ها پتانسیل دسترسی به سرمایه گذاران بیشتری را دارند. با این حال، برای رسیدن به این امر نوآوری باید سطح بالایی از امنیت و رشد را تضمین کند. همانطور که نظاره گر بازار هستید، فضای DeFi، هر روزه رو به رشد است و از آنجاکه AMM ها بخشی از توسعه فضای DeFi هستند، به سرعت در حال توسعه هستند و می توانند بخش اصلی پیشرفت آن باشند. به همین ترتیب می توان گفت بازارساز ها در آینده با ابزار های بیشتری به بازار بر می گردند و آینده روشنی برای آن ها دیده می شود.

سخن پایانی
بازارساز خودکار یا AMM، را می توان پروتکلی نامید که بازار های سنتی را تکمیل کرده و تجارتی بهتر و غیر متمرکز را ایجاد کرده است. در بازار های سنتی معامله گران نیاز به یک خریدار و ساز و کار اختیار معامله فروشنده دارند، درحالی که در بازار های خودکار نیازی به طرف ترید وجود نداشته و معامله از طریق قرارداد های هوشمند به سمر می رسد. این امر باعث شده سرعت خرید و فروش بیشتر شده و معاملات به آسانی امکان پذیر باشند. به لطف این منبع جدید نقدینگی، صنعت مالی غیرمتمرکز توانسته است بسیار پیشرفته تر از قبل بتازد و فناوری جدیدی را به دنیا ارائه دهد. در نهایت باید بگوییم AMM ها فضای ویژه ای در DeFi هستند و به دلیل سهولت استفاده، قلمرو خود را بر جهان افزوده اند.

انواع خیارات

انواع خیارات

خیارات در قانون منظور از اختیارات است. اگر عقدی مانند قرارداد کاری، خرید و فروش ملک و نظایر آنرا انجام داده باشید حتما تا به حال خیارات به چشم شما خورده است. باید بدانیم که در خیارات در قانون ایران دارای انواع و اقسام مختلفی است که به تشریح آنها خواهیم پرداخت.

انواع خیارات در قانون مدنی

طبق مبحث پنجم قانون مدنی ایران که راجع به انواع خیارات و احکام مربوط به آن است، ده نوع اختیار قانونی آورده شده است که عبارتند از:

  • خیار مجلس
  • خیار حیوان
  • خیار شرط
  • خیار تاخیر ثمن
  • خیار رویت و تخلف وصف
  • خیار غبن
  • خیار عیب
  • خیار تدلیس
  • خیار تبعض صفقه
  • خیار تخلف شرط

انواع خیارات : خیار مجلس چیست؟

در این اختیار، هر یک از طرفین عقد تا زمانی که طرفین و شهود آنها متفرق نشده باشند حق فسخ را دارند. این اختیار در جامعه امروزی به ندرت دیده می شود.

انواع خیارات : خیار حیوان چیست؟

اگر مال مورد معامله حیوان باشد خریدار تا 3 روز پس از عقد مبیع، اختیار فسخ معامله دارد.

انواع خیارات : خیار شرط چیست؟

اگر در عقد بیع مدت زمانی برای حق فسخ برای هر یک از طرفین یا هر دو تعیین شود، در حوزه اختیار شرط است.

انواع خیارات : خیار تاخیر ثمن چیست؟

این اختیار فسخ غالبا برای بایع (فروشنده) لحاظ می شود که در صورت عدم وصول ثمن (مبلغ بیع) می تواند از آن استفاده نماید.

انواع خیارات : خیار رویت و تخلف وصف چیست؟

اگر فروشنده یا خریدار به هر دلیلی مورد مال را ندیده و به وصف آنرا معامله نمایند در صورت رویت و عدم تایید، این حق را دارند که معامله را فسخ نمایند. البته لازم به ذکر است حتما می بایست خیار رویت و تخلف وصف در عقد لحاظ شده باشد.

خیار غبن چیست؟

اگر هر یک از طرفین معامله مورد غبن فاحش (فریب خوردن) باشد اختیار فسخ معامله را خواهد داشت. البته این خیار تابع شرایط دیگری نیز می باشد که در مطلبی اختصاصی به آن پرداخته شده است. برای مشاهده و کسب اطلاعات بیشتر بر روی لینک زیر کلیک کنید:

  • خیار غبن چیست و چگونه می توان از آن استفاده کرد – در حال آماده سازی …

خیار عیب چیست؟

این نوع اختیار زمانی قابل استفاده است که مورد معامله دارای عیب و نقص پنهان بوده و در ظاهر مشخص نباشد. در صورتی که در قرارداد مورد معامله، این اختیار به خریدار داده شود می تواند از آن استفاده کرده و معامله را فسخ نماید.

خیار تدلیس چیست؟

این نوع اختیار زمانی قابل استفاده است که فروشنده اقداماتی را در جهت فریب خریدار انجام دهد. این اختیار در صورت لحاظ شدن در عقد و صورت گرفتن آن قابل استفاده است. البته خیار تدلیس شامل جزئیات دیگری است که در قالب مطلبی اختصاصی به آن پرداخته ایم. برای کسب اطلاعات بیشتر بر روی لینک زیر کلیک کنید:

  • خیار تدلیس چیست و چگونه می توان از آن استفاده کرد – در حال آماده سازی …

خیار تبعض صفقه چیست؟

تبعض به معنی تکه تکه شدن و صفقه به معنی قرارداد است. به این معنی که اگر بدون اطلاع معامله ای داشته باشید که در آن عین مورد معامله در مالکیت کامل فروشنده قرار نداشته و یا بخشی از مورد معامله قابلیت تملک توسط خریدار را نداشته باشد اختیار فسخ کامل یا آن بخش از مورد معامله برای خریدار فراهم می شود. با توجه به اینکه خیار تبعض دارای جزئیات بسیاری است پیشنهاد می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر بر روی لینک زیر کلیک کنید:

  • خیار تبعض صفقه چیست و چگونه می توان از آن استفاده کرد – در حال آماد سازی …

خیار تخلف شرط چیست؟

این اختیار در مواد 234 تا 245 قانون مدنی آورده شده است که در قالب یک مطلب اختصاصی به آن پرداخته ایم. برای کسب اطلاعات بیشتر کافیست بر روی لینک زیر کلیک کنید:

اختیار معامله راه حل گره کور بی پولی در بخش کشاورزی

مدل پیشنهادی بورس کالای ایران برای مدیریت ریسک در حوزه بازار محصولات کشاورزی، استفاده از قراردادهای مشتقه کالایی و مشخصاً قرارداد اختیار معامله است.

اختیار معامله راه حل گره کور بی پولی در بخش کشاورزی

به گزارش اقتصاد آنلاین، خبرهای دریافتی از بورس کالا حاکی است؛ حامد سلطانی نژاد با اشاره به اهمیت بخش کشاورزی به عنوان یکی از پایه های توسعه اقتصادی در دنیا گفت: پروژه توسعه ای که اخیرا در بورس کالای ایران مورد توجه قرار گرفته است، توسعه بخش کشاورزی با استفاده از ابزارهای مالی نوین است.

سلطانی نژاد گفت: قرارداد اختیار معامله یک راه حل مبتنی بر بازار است که تعبیر و تفسیری از قیمت بازاریِ تمام اقداماتی که در فرآیند حمایت از بخش کشاورزی انجام می شود را ارائه می کند.

وی در تشریح مدل پیشنهادی بورس کالا گفت: این مدل که به دولت برای صرفه جویی در هزینه ها کمک می کند مدل قراردادهای مشتقه همراه با بیمه درآمد است.

مدیرعامل بورس کالای ایران افزود: در قراردادهای اختیار معامله فروشنده ی قرارداد متعهد می شود که در صورت درخواست خریدار، تعداد مشخصی از دارایی پایه را به قیمت اعمال معامله کند و قیمت اعمال نیز قیمتی است که در زمان قرارداد بر روی آن توافق شده و البته ساز و کار اختیار معامله تضامینی هم دریافت می شود.

وی توضیح داد: اگر از قراردادهای اختیار معامله برای محصولات کشاورزی استفاده کنیم می توانیم دو یا سه ماه قبل از فصل برداشت که امکان برآورد سطح زیر کشت یا محصول کشاورز وجود دارد به هر کشاورز یک اختیار فروش اعطا کنیم که بتواند محصول خود ساز و کار اختیار معامله را به دولت یا هر نهاد دیگری که متعهد این اوراق می شود بفروشد.

وی افزود: امکان دیگری که در این مدل وجود دارد این است که قیمت این اختیار را دولت می تواند به صورت سوبسید پرداخت کند.

وی اشاره کرد: نکته حائز اهمیت، برآورد دقیقی از محصول قابل برداشت کشاورز است بر این اساس قیمت را در قرارداد اختیار مشخص کرده و تعیین می کنیم کل قیمت یا بخشی از آن را به کشاورز سوبسید دهیم و بر حسب سطح زیر کشت هر کشاروز نیز به او اختیار فروش اعطا می کنیم.

وی یادآور شد: همواره دولت ها بخشی از محصولات کشاورزی را به عنوان ذخایر استراتژیک نگهداری می کنند که در این مدل دولت بخشی از ذخایر را در مالکیت خود نگه می دارد و مابقی اختیار ها را به مناقصه عمومی گذاشته و به افرادی می فروشد که حائز صلاحیت هستند مثل نانوایان، آرد سازها یا سایر صنایع غذایی مرتبط که امکان تحویل گندم از کشاورز را دارند.

سلطانی فر همچنین گفت: این آپشن ها یا اختیارها قابلیت معامله در بازار ثانویه را دارند و خاصیت این روش ارزش گذاشتن به حمایت دولت از بخش کشاورزی است به این ترتیب که قیمت این حمایت استخراج می شود و ساز و کار اختیار معامله بخش عمده ای از هزینه های تبعی کار کاسته می شود.

مدیرعامل شرکت بورس کالای ایران تصریح کرد: با استفاده از این روش چالش موجود در ساختار کشاورزی فعلی که فروش محصول به قیمت بسیار نازل به واسطه گران، پیله ورها و کیف به دست هاست، مرتفع می شود.

سلطانی نژاد با اشاره به پتانسیل بالای اقتصاد ما برای توسعه بازار مشتقه، اظهار داشت: امسال ارزش معاملات بازار مشتقه در بورس کالای ایران از ارزش بازار معاملات فیزیکی پیشی گرفت و به میزانی بالغ بر 11.5 میلیارد دلار رسیده در حالیکه ارزش بازار معاملات فیزیکی حدود 11 میلیارد دلار است.

سلطانی نژاد گفت: اتفاقی که امسال در بورس کالای ایران بر روی دو محصول استراتژیک ذرت و جو دامی رخ داد، اجرایی شدن طرح قیمت تضمینی بود که امیدواریم این رویداد بازار محور و بزرگ در بخش کشاورزی به دیگر محصولات نیز تسری یابد.

وی افزود: دولت در طرح خرید تضمینی مجبور است هزینه های اضافه ای را برای انجام لجستیک کار، جمع آوری محصول از کشاورز و انبار داری آنها متحمل شود که با اجرای طرح قیمت تضمینی و همچنین استفاده از قراردادهای اختیار معامله که در دنیا تجربه شده و زیرساخت های آن در بورس کالا فراهم است، در این هزینه ها صرفه جویی می شود.

سلطانی نژاد در پایان از آمادگی شرکت بورس کالای ایران برای همکاری با تمامی فعالان حوزه مهندسی مالی خبر داد و گفت: در این زمینه فراخوانی برای ارائه پیشنهادات و همکاری در حوزه توسعه ابزارهای مالی جدید در بورس کالای ایران منتشر شده است.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.